باغ تو

 

 

در

      باغ تو هستم

پا به پای تو

                می گردم

از کرت به کرت.

با دست تو

دست می سایم

بر برگ مو.

 با چشم تو

دانه های عقیق انگورت را

                            می بینم

در نسیم خنک آبان ماه

آبان

آبان

آبی

آبی ست

          آسمان باغت

بلور آبی!

می بینم:

رقص عقیق روشن را

                          در بلور آبی

در باغ تو:

از شرق رسیده به صبح

                          فوران طلوع ...

از غرب رسیده به شب:

شب نشینی بزرگ زمان

و نوای رقص کهکشان های عظیم

رقص گذشته، اکنون، آینده

دست در دست هم

                      دور باغ

باغ تو:

آبی

آبی

لبریز شده از فوران آبان ...

زیر داربست

جام بلورت را

                پُر

می گیری نزدیک دهانم ...

زیر سقف برگ های سبز تاک

- برگ های باقی

پنجه در پنجه هم

                دیگر با هم –

حب سرخ انگوری

کنده شده از خوشه

می گردد

          روی چین های زمین

- تَسخَرزنان به تمام سیم های خار دار –

می غلتد

بازیگوش

برسُرسُره جاذبه نامریی

در سرازیری خاک

                  سمت ریشه

ریشه باغ تو

بی جدایی از تو

لب هایم می لغزند روی انگشتانت

- بازی شیرین سرخ و آبی –

جامت را می گذاری روی لب من

    می نوشم ...

بوسه های عقیق ات

                      آرام

می رویند در رگ هایم ...