روز خوش
آتش می ماند
آب می ماند
خاک می ماند
ماسه می ماند
خاکستر !
نه !
نمی ماند !
خاکستر
با عناصر
می آمیزد
قطعه
قطعه
آجر می سازد.
آجرها
بر زمین سوخته
خانه می سازند.
خانه
گل های شرابی را می سازد
حوض را می سازد
پرده را می سازد
زنگ را می سازد.
و صدای زنگ
روز خوش مهمانی را می سازد.
روز خوش مهمانی می ماند
خاکستر !
نه !
نمی ماند ! ...
