شب جُبرانی

 

 

عصر آن روز بد

زیر سنگینی آن شال سیاه

            - روی جمجمه ام –

خوب «شب خوش» نگفتم

            به تو ؛

به جبران آن

یک شب می آیم :

- شبی از شب های آینده -

شال ، روی دوش ام ،

پا برهنه ،

            بی صدا می آیم

به اتاق بی خوابی تو

حلقۀ بازویم را می اندازم

دور تن ات ،

شال می افتد زیر پای ما ؛

ماهی ات را می گیرم توی دستم

            می گذارم توی تُنگِ آبم ...

آرام می گیری

کنارم می خوابی

- بازوی من ، زیر سرت –

            تا فردا ؛

و فردا ، آن فردا ،

مرا می بخشی

که به تو

            خوب «شب خوش» نگفته بودم

عصر آن روز بد ،

زیر سنگینی آن شال سیاه

            روی سرم ...