عصر «جهان سوم»

 

 

کُپه کُپه

            زباله ،

به حال خود مانده کنار خیابان ؛

با ردیفِ خانه های پَخ

بی نمای رنگی

همه

            هم رنگ خاک .

گربه های لاغر – پا به پای دست های شبه انسانی –

از کوتٍِ زباله به کوتِ زباله ، می گردند .

آیه های فلزی

- مانند تکه های ترکش –

از مناره

            در حال پرتاب اند

            روی محل ؛

اما بی تأثیر

بر دستۀ انبوهِ مگس ها

که با هم

            مثل یک توپِ سیاه بزرگ

            روی زمین می افتند ،

            بالا می آیند و دوباره به زمین کوت های زباله بر می گردند ،

            و دوباره بر می گردند

            روی صورت های انسانی .

هوا – حبس شده ، غبار آلود –

تن سنگین اش را انداخته

            روی «شهر»

شهر خشکی که فقط بشکه های نفت

لاشه

            و تعصب

            از آن صادر شد .

این جا

            قلم

            و قطار برقی

            متوقف شدند .

قرون وسطی

            راه افتاد ...