نیایش

 

 

همراه

با تو هستم

این جا و اکنون

در غروبی که – می گویند –

آغاز شب است .

بیرون

از مناره

بانگی می آید

            به زبان بیگانه ...

و درون

            و در من

بانگ دیگر می گردد

با صدای نفس های تو

- آشنا

            مثل نفس های من

            آشنای ازلی –

بی پرده

و بی شرط

            جز شرط عریانی

بانگ تن عریان تو

و صدای عریان نفس های توست

            در گوش من :

زمزمۀ ماه کامل

            در گوش شب ،

نوازش کنان

و برهنه

در بستر نرم

در اتاق خواب شب .

بی شرط

            و همراه

در من هستی

در همۀ شب های من

در اتاقی که هر لحظۀ او

لبریز از بوی اثاثِ تازه است

            و همیشه تازه ...

اشک های عریان

نوازش کنان

بر گونۀ من می لغزند :

شکرگزار

            از شادی

در محرابِ هر نفس ات ...