یک درخت

 

 

سپاس ! ای همۀ تردیدها ،

که هجوم آوردید به خانۀ من

            - خندان ، بازی کنان ، دنبال هم –

که در آوردید پوستۀ سنگین را

            از تن من ؛

که نشاندید جوانه ، روی جوانه

            بر پیکر من ؛

که مرا همخوابۀ روز بهاران کردید

            - رقص کنان در این باغ –

و نجاتم دادید

            از مبدّل شدن به یقین تبر ...