مسافر

 

 

سینه

            به

                        سینه ،

می خوابی

            روی زمین حیات .

کفِ باز هر دو دستت را

می گذاری

            روی بازوهای خاکِ سِفت

و می نوشی

چشمۀ شیرین را

از دهن سنگی باز ؛

باز شده

و زلال

پیش تشنگی ات ...