دریایی
از پشتِ کوه می آیم
- مثل نسیم دریائی
روی بال پرستوی دریائی –
می نوازم بازویت را
یا مثل دستِ آرام موج
روی سینۀ قایق .
و تو مثل فرو رفتن آب
در پیکرۀ ساحل شن ،
با صلابت
به درون پیکر من می آیی
با صلابت
و با آهِ عمیق :
یکباره
رها
مثل نفسی از بندِ حبس
بی پایان ...