آبی

 

 

آب می لغزد روی صورتِ من

در همان لحظه که روی صورت تو

هردو زیر یک باران ایم

                زیر یک آب .

یک آب

ما را می پوشاند

با لعابِ درخشان

می پیچد دور تن تو

            در همان لحظه که دور تن من

در یک لحظه

- هم زمان –

            حس آب ، در تن ما می پیچد ؛

مثل یک تن که اعضایش را

رشته های عصب های درخشان

            به هم

            وصل کرده اند

از سینه به سینه

عصب ها ،

حس مشترک آبی را می گردانند

و اتاق جمجمه را

با فانوس قطره های درخشان آب

                        آذین می بندند .

آب

            روی بدن های ما می ریزد

و هوای بین ما

            سرسره است .

دستم می لغزد روی سرسره آبی لیز

            تا بازویت

بازوهای تنهای ما

            به هم می پیوندند .

ما شیوا هستیم .

یک آب

می ریزد

روی تن ما .

صورت تازه ما ،

در حس آب غوطه ور است .

پُشت شیشۀ مات بخار

پُشتِ در قفل :

ما یک تن هستیم

یک تن

            عاشق

و سرانجام

            برهنه در آغوش هم

            زیر یک دوش ...