زبان خلقت
واژه ها می آیند
زمانی – یک چند –
می درخشند
سپس
تاریک و سرد
بر خاک می ریزند
می پوسند .
ما
می مانیم
در گفت و شنود
با زبان قلب های پُر شورمان
با زبان سرانگشتان نَرم مان
با زبان بدن های عریان مان
و درخشان از خواهش هم
همیشه درخشان
در هر تاریکی ...