جادوی تو

 

 

دستمال بعد از دستمال

از جعبه

          بر می دارم ،

اشک های رسوایم را

در آنها می ریزم

و دستمال بعد از دستمال

همه را ، دور می اندازم .

سرکش

          و خودجوش

- انگار از چشمه پنهان شده ای

                          در ظلمات –

باز جریان می یابند

جویباران زلال اشکم

از شوق یاد تو

          بر صورت من ،

بی مهابا در بین جمعیت

                      یا در خلوت .

بی تردید

بی ابطال

تو مرا جادو کردی ؛

بی هیچ شباهت

به دستمال

بعد از دستمال

و همه مثل هم ...